Cervus nippon
schouderhoogte: 70 - 100 cm
gewicht: 80 - 120 kg
| Sikahert Cervus nippon |
|
| Data | lengte: 110 - 150 cm schouderhoogte: 70 - 100 cm gewicht: 80 - 120 kg |
| Biotoop | Sikaherten komen in naaldbossen voor, maar geven de voorkeur aan gemengde bossen met een ondergroei van struikgewas. |
| Voortplanting | De paartijd valt tussen eind september en begin november. Bronstige mannetjes markeren hun territorium door met hun gewei tegen struikgewas te slaan en langs boomschors te vegen, waardoor schilschade ontstaat. Met rivalen wordt strijd geleverd om de hinden en er worden harems gevormd. Indien één of beide rivalen het gewei kwijt is, wordt een geschil door boksen met de voorpoten in plaats van stoten met het gewei beslecht. Na de bronsttijd leven de dieren tot maart in gemengde roedels, waarna de geslachten zich scheiden. Na een draagtijd van 7 en een halve maand brengt het wijfje in mei of juni één kalf (of twee) ter wereld, dat zijn moeder overal volgt of in het gras verscholen ligt. De witte vlekken op zijn vacht verdwijnen na enkele maanden. |
| Gedrag | Sikaherten zijn het actiefst in de ochtend- en avondschemering, wanneer ze de dekking van de ondergroei verlaten om te grazen. Als ze onraad bespeuren, wenden ze onmiddellijk de kop naar het gevaar toe en gaan hun spiegelharen rechtop staan, zodat de vlek sterk opvalt. Het is een alarmsignaal en tevens gids voor andere herten bij het vluchten. Het burlen van een sikahert is duidelijk te herkennen - het klinkt als luid gefluit en wordt verscheidene malen herhaald. Dikwijls eindigt het in een gebrul |
| Kenmerken | Het sikahert heeft een kastanjebruine, gevlekte, glanzende zomervacht. De oren zijn afgerond en lichte en donkere haren op het voorhoofd vormen een soort frons. De witte staart vertoont vaak een donkere streep en de witte spiegel is donker omrand. De hinde is iets kleiner dan het hert en is geweiloos. 's Winters is de vacht grijsbruin, met een opvallende spiegel. De geurklieren steken kussenvormig aan de achterpoten uit. Tijdens de bronsttijd verhaart de zomer- in een wintervacht. Het hert behoudt de hele winter zijn manen. |
| Aantallen | Anders dan zijn nauwe verwant het edelhert is het sikahert oorspronkelijk geen Europese soort. Het werd ongeveer een eeuw geleden in ons werelddeel ingevoerd. Sindsdien is het hier in diverse landen, zoals Engeland, Ierland, Frankrijk en Duitsland, verwilderd. Het hoort thuis in oostelijk Azië -Japan, China en de Sovjet Unie. Door hun nauwe verwantschap kruisen sikahert en edelhert met elkaar en brengen dan vruchtbare jongen voort. Op plaatsen waar beide soorten voorkomen, wordt dus de raszuiverheid van het edelhert bedreigd. |
|
|
|
|
|
|
|
|