Mopsvleermuis Barbastella barbastellus |
|
 |
|
| Data |
lengte: 4,2 - 5,2 cm
spanwijdte: 26,2-29,2 cm
gewicht: 6-13,5 g |
|
| Frequenties |
23-35kHz en 60-75kHz. De mopsvleermuis klinkt op een vleermuisdetector
die uitgerust is met een vertragingsmodule (time expansion) als de sirene
van een ambulance. Het geluid wordt door de neus uitgestoten. Sommige nachtvlinders
laten zich pardoes uit de lucht vallen als ze een vleermuis horen aankomen,
andere zenden ultrasone waarschuwingssignalen uit. Deze vlinders 'horen'
in het gebied rond de 35 Khz (wordt nog onderzocht). Juist in dit gebied
roept de mopsvleermuis niet! Deze soort blijkt gespecialiseerd te zijn in
dit soort vlinders. |
|
| Biotoop |
De mopsvleermuis heeft een sterke voorkeur voor beboste streken
in (voor)gebergtes. Hij vindt zijn zomerschuilplaats in bomen en muurspleten;
winterverblijven in grotten, verlaten mijngangen en kelders. |
|
| Voedsel |
De mopsvleermuis verlaat zijn schuilplaats in de schemering
en gaat op jacht in open plekken in het bos. Hij vliegt met tussenpozen
de gehele nacht. Hij schiet vaak laag over het water. Met zijn kleine bek
en tamelijk zwak gebit kan de mopsvleermuis alleen kleine, zachte insecten
aan. |
|
| Gedrag |
In groeven hangt deze soort 's winters gewoonlijk op de koudste
plaatsen dicht bij de uitgang. Het is een vrij geharde soort, die in het
voor jaar weer betrekkelijk vroeg verschijnt. De mopsvleermuis landt met
de kop omhoog, maar draait zich vervolgens om en hangt dan met de kop omlaag
aan een muur of boomstam. |
|
| Kenmerken |
Door zijn wonderlijk uiterlijk is de mopsvleermuis met geen
enkele andere Europese vleermuis te verwarren. Zijn donkere snuit is kort
en breed, als van een mopshond, met naar voren gerichte neusopeningen. De
dikke, zwarte oorschelpen zijn breed, afgerond en aan de basis met elkaar
vergroeid. De oren zijn bijna even lang als breed, met aan de voorkant een
stijve plooi. De tragus is lang en puntig. De vacht is zeer lang en zijdeachtig,
met dikwijls lichte haarpunten wat een 'berijpte' indruk geeft. Hij is zo
afwijkend van andere vleermuizen, dat alleen in het Midden-Oosten en Azië
nog een soort voorkomt die erop lijkt. |
|
| Aantallen |
De mopsvleermuis is een van de vleermuissoorten die in Nederland
de noordelijke begrenzing van hun verspreidingsgebied vinden. Mede daarom
is hij in onze streken altijd al zeldzaam geweest. Tegenwoordig behoort
hij echter in geheel Europa tot de ernstig bedreigde soorten. |
|
|
|
|
 |
 |